Bij Zorgcentra De Betuwe werken we anders dan bij de meeste ouderenzorgorganisaties. We merken dat zelf vaak aan ons denken. En daarom schrijven we blogs. Omdat we ons verwonderen. Ons afvragen waarom dingen geregeld zijn, zoals ze geregeld zijn. En omdat we dromen van een nóg mooiere ouderenzorg.
2019 heeft me geleerd wat onontbeerlijk is voor je rol
als toezichthouder. Namelijk: ervaringen opdoen in de dagelijkse
praktijk van ouderenzorg. Thema’s als werkdruk, personeelstekort, inzet
van kwaliteitsmiddelen – ze zijn abstract. Tot je aan den
lijve ervaart wat ze betekenen. En hoe daarop in de praktijk wordt
ingespeeld. Als je er voor
open staat, liggen de mogelijkheden voor het oprapen. Ik wens collega toezichthouders in 2020 toe dat ze deze mogelijkheden niet onbenut laten.
Als toezichthouder in de ouderenzorg moet je je beeld- en oordeelsvorming mede baseren op ervaringen in de dagelijkse praktijk. Dat is waar het gebeurt. Daar wordt invulling gegeven aan wat we in sjieke toezichthouderstermen ‘de maatschappelijke functie’ noemen. Daarom loop ik als toezichthouder zo nu en dan mee in de zorg.