“Ik vond hier steeds opnieuw mijn plek”
Carmen Kruisbeek werkt al 22 jaar bij Zorgcentra De Betuwe. Haar verhaal begon niet met een uitgestippeld carrièreplan, maar heel eenvoudig. Ze was werkloos, woonde in de straat bij locatie Beatrix in Culemborg en wilde iets nuttigs doen. Dus liep ze naar binnen en meldde zich als vrijwilliger.
Wat begon als vrijwilligerswerk, groeide al snel uit tot meer. Er kwam ruimte voor een functie als activiteitenbegeleider en zo vond Carmen haar plek bij Zorgcentra De Betuwe. Eerst Beatrix bij team Welzijn en de dagbehandeling, later op verschillende locaties binnen de organisatie. Zo werkte ze ook bij de Welzijnsteams van Kulenburg, Lingewaarde, Oranjehof en De Valentijn.
"Als iets toch niet werkt of niet is wat je zoekt, zijn er mogelijkheden om verder te kijken.”
Toch bleef er iets kriebelen. Als jong meisje wilde Carmen al verpleegkundige worden. Het leven liep anders, zoals dat soms gaat, maar toen ze een paar jaar bij Zorgcentra De Betuwe werkte, besloot ze alsnog de opleiding tot verpleegkundige te volgen. “Je krijgt hier de kans om dingen te doen en uit te proberen,” vertelt Carmen. “En als iets toch niet werkt of niet is wat je zoekt, zijn er mogelijkheden om verder te kijken.”
Tijdens haar opleiding verpleegkunde werkte Carmen als leerling op verschillende locaties. Daarna ging ze als verpleegkundige aan de slag bij De Valentijn en Oranjehof. Ze vond het werk mooi, maar merkte ook dat de druk in de zorg toenam. “Ik voelde me verantwoordelijk voor alles en iedereen. Als er gaten in het rooster vielen, wilde ik helpen. Als het team iets nodig had, stond ik klaar. Dat gevoel om alles te willen oplossen,” vertelt ze. “zorgde ervoor dat ik mezelf compleet voorbij liep."
Aan het einde van haar opleiding kwam daar nog iets bij. Carmen bleek artrose in haar schouder te hebben. Op dat moment wist ze dat ze vooruit moest kijken. Misschien zou het nog jaren goed gaan, maar fysiek zwaar werk in de zorg was niet vanzelfsprekend haalbaar voor de toekomst. Daarom ging ze op zoek naar een andere richting, binnen de organisatie.
“Ik heb veel controle over mijn werk en mijn privéleven. De balans is weer goed en dat geeft rust!”
Carmen solliciteerde op een functie bij de afdeling zorgbemiddeling. Daar werkte ze aan de voorkant van het zorgproces. Contact opnemen met mensen die naar een zorglocatie zouden gaan verhuizen, zaken rondom de opname regelen en zorgen dat alles goed verliep. Het was waardevol werk, maar na een jaar merkte Carmen dat ze iets miste. “Ik miste vooral het contact met de cliënt,” vertelt ze. “Je hebt wel contact, maar vooral telefonisch. Niet het echte contact dat je in de zorg of bij welzijn hebt.” Daarom keek ze opnieuw verder, naar wat nog wél mogelijk was.
En die nieuwe plek, of beter gezegd plekken, heeft ze gevonden. Inmiddels werkt Carmen twee dagen per week op de dagbehandeling van Beatrix en één dag per week als flexmedewerker in de zorg. Die combinatie past goed bij haar. De dagbehandeling is fysiek minder zwaar en als flexmedewerker kan ze zelf beter kiezen welke diensten passen. “Zo kan ik het allemaal prima volhouden,” zegt Carmen. “Ik heb veel controle over mijn werk en mijn privéleven. De balans is weer goed en dat geeft rust!”
Wat Carmen mooi vindt aan haar huidige combinatie, is dat ze haar ervaring uit de zorg én welzijn kan samenbrengen. In de zorg leerde ze de verpleegtechnische kant: wassen, aankleden, medicatie delen, injecties geven en goed letten op wat iemand nodig heeft. Vanuit welzijn leerde ze vooral aansluiten bij de mens. Dat begint al bij iets kleins, zoals een kamer binnenkomen.
“Ik ben niet iemand die meteen de gordijnen opentrekt en roept: goedemorgen, tijd om op te staan,” vertelt Carmen. “Ik probeer eerst aan te voelen hoe de sfeer is. Is iemand nog moe? Heeft iemand zin in de dag? Waar heeft diegene behoefte aan?”
Dat staat niet op iemands voorhoofd geschreven. Je moet kijken, luisteren en aanvoelen. Juist daar helpt haar achtergrond in welzijn bij. “Vanuit welzijn leer je heel erg aan te sluiten bij de wens van de cliënt. In de zorg leer je het technische deel. Nu kan ik dat combineren.”
“Je krijgt de mogelijkheden. Je moet ze zelf pakken. Als je dat doet, kun je hier echt heel veel kanten op.”
Carmen heeft zelf ervaren dat je binnen Zorgcentra De Betuwe verschillende kanten op kunt. Soms moet je zelf zoeken, vragen stellen en kansen pakken. Maar als je uitlegt wat er speelt, wordt er meegedacht. “Alles is bespreekbaar,” vertelt ze.
Dat maakt Zorgcentra De Betuwe voor haar een prettige organisatie om in te werken. Niet omdat alles vanzelf gaat, maar omdat er ruimte is. Ruimte om te proberen, te groeien, te ontdekken en opnieuw je plek te vinden als je situatie verandert. “Je krijgt de mogelijkheden. Je moet ze zelf pakken. Als je dat doet, kun je hier echt heel veel kanten op.”
Toen Carmen ooit als vrijwilliger binnenliep, dacht ze eerst dat de ouderenzorg misschien niets voor haar was, maar na een week had ze het al over “mijn mensen”. “Dat zei voor mij genoeg,” vertelt ze. “Je moet wel echt van mensen houden. Anders heb je hier niks te zoeken.”
“Natuurlijk is het hard werken. Natuurlijk vraagt de ouderenzorg veel. Maar het brengt ook veel mooie dingen met zich mee: de verhalen, het contact, de waardering en momenten waarop je ziet dat iemand echt een fijne dag heeft gehad.”
© 2019 Zorgcentra De Betuwe
Verrassend veel meer dan wonen!